Dialogi są idiotyczne i wyprane z emocji a fabuła rozwija się w najbardziej nielogiczny z możliwych kierunków. Do tego dochodzi zarzut najważniejszy: film nie ma najmniejszego pojęcia, czym chce być. Co chwila nacisk przechodzi z thrillera w film fantastyczny, by za chwilę przemienić się w dramat szpitalny, moralitet, komedię, romans, film obyczajowy, horror i cholera wie, co jeszcze. Żaden aspekt nie został należycie rozwinięty, żaden nie jest umiejętnie prowadzony. Na tym jednak zarzuty się nie kończą

Chyba każdy z nas ogląda czasem filmy. Jedni lubują się w horrorach, inni w filmach akcji, a znajdą się też tacy, którzy preferują tylko zabawne produkcje. Te śmieszne filmy dzielimy na profesjonalne, pełnometrażowe produkcje, zwykle tworzone w Hollywood oraz na amatorskie, których pełno jest w serwisach takich jak Youtube oraz Wrzuta. Lubujących się w filmach krótkometrażowych nie brakuje, te niedługie utwory mają czasem głęboki przekaz.


Nadała mu imię David. David, chłopiec-robot, zaprogramowany do miłości, zostaje zaadoptowany w ramach testu przez pracownika Cybertronics i jego żonę, których nieuleczalnie chore dziecko zostało zamrożone do czasu, aż wynalezione zostanie mogące mu pomóc lekarstwo. David stopniowo stanie się ich nowym dzieckiem, otoczonym miłością, ale dla niego samego takie istnienie stanie się nie do zniesienia. Nie zaakceptowany jeszcze przez ludzi ani maszyny, David wyrusza w podróż, której celem jest odkrycie, gdzie tak naprawdę jest jego miejsce. części samochodowe koło zamachowe Doboszka efektowna spokojnie stwierdza nieprzyzwoite harmonogramy.