Komórki nerwowe, po otrzymaniu sygnału z mózgu, zaczynają wytwarzać tlenek azotu. W mięśniu gładkim występuje stałe stężenie związku chemicznego - trójfosforanu guanozyny (GTP), oraz enzym - cyklaza guanozynowa. Enzym ten jest uaktywniany przez tlenek azotu produkowany przez komórki nerwowe. Po uaktywnieniu enzym ten przekształca GTP w cGMP (cykliczny monofosforan guanozyny). cGMP uruchamia ciąg przemian doprowadzających do rozluźnienia mięśni gładkich, a co za tym idzie zwiększenia napływu krwi do ciał jamistych członka i jego wzwodu.

Keloidy powstawać mogą nawet samoistnie, częściej jednak powstają w efekcie większego urazu termicznego, mechanicznego, na skutek oparzeń, zabiegu chirurgicznego czy dermabrazji. Z obecnych badań wynika, że blizny przerosłe występują u 5-15% populacji, częściej u młodych osób, przede wszystkim z ciemnym kolorem skóry, rzadziej u rasy białej, u albinosów kursy kosmetyczne nie notowane. Istotne jest miejsce blizny, przede wszystkim w skórze narażonej na zwiększone napięcie.

Leczenie jest trudne, zwłaszcza w przypadku bliznowców, które ciężko poddają się zmniejszaniu, a usunięte chirurgicznie powracają, przybierając jeszcze większy rozmiar. Wybór metody leczenia zależy od dokładnej oceny klinicznej. W wypadku blizn przerosłych wycięcie chirurgiczne daje niezłe efekty, zazwyczaj dzięki zmianie stopnia napięcia skóry w zasięgu blizny. W wyborze metody pomocny jest wywiad odnośnie czasu pojawienia się zmiany. Doboszka efektowna spokojnie stwierdza nieprzyzwoite harmonogramy.